4 februari ’26 Stelling: Op grond van artikel 11 WAM mag een verzekeraar tegenover een benadeelde geen beroep doen op uitsluitingen, verval van dekking of nietigheid van de verzekering. Dat mag wel als bij de aanvraag van de autoverzekering de verzekeraar bewust werd misleid door verzekeringnemer en de benadeelde.
Feit of Fabel?
Feiten
Mevrouw X dient een verzekeringsaanvraag in voor haar auto (Citroën) maar die aanvraag wordt geweigerd door de verzekeraar. Mevrouw X staat op dat moment onder beschermingsbewind. Om de auto toch te verzekeren wordt de auto op naam van de partner van haar vader gesteld. De partner had hier toestemming voor gegeven. X bemiddelt zelf bij het afsluiten van de autoverzekering en vult het aanvraagformulier namens de partner van de vader in, waarna de verzekering wordt afgesloten op naam van de partner. Vanaf 20 juni 2018 was de auto WA Beperkt Casco verzekerd op naam van de partner van de vader van X.
Ongeval op 1 januari 2019
Door een eenzijdig verkeersongeval op 1 januari 2019 raakt X als passagier in de Citroën, zwaar gewond. De zus van X bestuurde de auto.
Als gevolg van het ongeval liep zij een partiële dwarslaesie op. Om de schade vergoed te krijgen wendde X zich via een belangenbehartiger tot de verzekeraar van de auto.
Achteraf blijkt dat bij de aanvraag (op naam van de partner van vader) enkele vragen op het aanvraagformulier onjuist zijn beantwoord. De vraag of u (de verzekeringnemer) of de medebestuurder in het bezit is van een geldig rijbewijs is met “ja” beantwoord. De partner is echter niet in het bezit van een geldig rijbewijs. X wist dat ook. De vraag: Heeft een verzekeraar u of uw medebestuurder ooit een verzekering geweigerd of opgezegd? Of bijzondere eisen gesteld?’ is ook ten onrechte met ‘nee’ beantwoord. Verder heeft X zich in telefoongesprekken met de verzekeraar voorgedaan als de partner van haar vader en heeft X de door de partner betaalde premie aan haar terugbetaald.
Standpunt verzekeraar
Op basis van de informatie wijst de verzekeraar het verzoek tot schadevergoeding af. Deze beroept zich (onder meer) op artikel 928 boek 7 Burgerlijk Wetboek. Kort gezegd wordt daarin bepaald dat dat de verzekeringnemer verplicht is vóór het sluiten van de overeenkomst aan de verzekeraar alle feiten mede te delen die hij kent of behoort te kennen. Daarnaast wordt bepaald dat het niet alleen gaat om de persoonlijke feiten over de verzekeringnemer zelf, maar ook om de feiten over de bekende derde, wiens belang door de verzekering gedekt wordt en waarvan verzekeringnemer op de hoogte is/kon zijn. Tenslotte wordt er in artikel 930 boek 7 ook een sanctie opgelegd wanneer opzettelijk foutieve informatie wordt verstrekt: geen uitkering.
De verzekeraar geeft aan dat hij opzettelijk is misleid. Was de juiste informatie verstrekt dan was de verzekering nooit tot stand gekomen. Van belang is wel dat diegene die de foutieve informatie opzettelijk niet verstrekt op de hoogte is van het feit dat de beslissing van de verzekeraar om de verzekering wel of niet af te geven afhangt van de beantwoording van de vragen.
Conclusie
Uiteindelijk kan ook artikel 11 WAM betrokkene niet helpen, omdat X niet als een derde-benadeelde (die niets van doen heeft met de verzekeringsrechtelijke verhouding tussen de verzekerde/verzekeraar) kan worden aangemerkt. X heeft immers bij de totstandkoming een grote rol gespeeld.
Advisering
Bovenstaande zaak geeft aan dat het van belang is dat bij het aanvragen van, in dit geval, een autoverzekering niet alleen aandacht worden besteed aan de beantwoording van vragen over de persoon van verzekeringnemer zelf maar daarnaast ook aan vragen die betrekking hebben op een bekende derde en/of belanghebbende(n). Weliswaar was hier sprake van opzet maar ook het onopzettelijk geven of weglaten van onjuiste informatie over een belanghebbende aan de verzekeraar kan gevolgen hebben.
Feit of fabel
De stelling is een feit.
Auteur
Hans van der Wouden, Senior specialist verzekeringstechniek Schade bij de Vereende
